Belasting in Frankrijk voor Nederlanders: je eerste aangifte en de woonbelastingen

Wie zich in Frankrijk vestigt, wordt daar fiscaal inwoner en geeft vanaf de aankomstdatum zijn wereldinkomen aan: alle inkomsten van de datum van vestiging tot en met 31 december van dat jaar (impots.gouv.fr). Wat Nederland daarna nog mag belasten, regelt het belastingverdrag van 1973, met een protocol uit 2004. Laat je bij pensioen, onderneming of vermogen adviseren voordat je vertrekt.

Frankrijk belast je inkomen gedeeld door het aantal parts van je huishouden. Die deelsom heet het quotient familial.

Een alleenstaande heeft een part en een gehuwd of gepacst stel twee. Het eerste en het tweede kind tellen elk voor een half part, het derde en elk kind daarna voor een heel. Een echtpaar met drie kinderen komt zo op vier parts.

De volgorde is: deel je belastbare inkomen door het aantal parts, laat het bareme hieronder op die uitkomst los, en vermenigvuldig de belasting die eruit komt weer met het aantal parts.

Het voordeel van de parts is begrensd: elke halve part boven de basis (een voor een alleenstaande, twee voor een stel) levert hoogstens 1.807 euro belastingvoordeel op (inkomsten 2025). Voor een gezin met een hoog inkomen telt die grens mee.

Dit bareme geldt voor de inkomsten van 2025, waarover je in 2026 aangifte deed. Het is met 0,9 procent verhoogd via de wet op de financiën van 19 februari 2026 (ministerie van Economie en Financiën). De aangifte over 2026 begint in april 2027.

Je eerste déclaration de revenus doe je in het voorjaar na je aankomstjaar, en die eerste keer kan niet online: ‘Vous n'avez pas accès à la déclaration en ligne et devez donc remplir une déclaration papier’ (impots.gouv.fr). Je levert formulier 2042 met bijlagen in bij het Service des impôts des particuliers van je nieuwe woonplaats; voor inkomsten uit het buitenland hoort daar formulier 2047 bij. In 2026 moest de papieren aangifte uiterlijk 19 mei binnen zijn. Vanaf het jaar daarna doe je aangifte online; dat is verplicht als je thuis internet hebt.

Werk je in Frankrijk in loondienst, dan houdt je werkgever vanaf je eerste loon al belasting in (prélèvement à la source). Zolang de fiscus nog geen aangifte van je heeft, gebruikt hij een standaardtarief, de taux par défaut; na je eerste aangifte krijg je een persoonlijk tarief. Inkomsten zonder werkgever, zoals huur of winst, betaal je via maandelijkse of driemaandelijkse voorschotten.

Meld bij je Franse aangifte elke rekening die je in Nederland of elders buiten Frankrijk hebt; per niet gemelde rekening riskeer je een boete van 1.500 euro.

De woonbelasting op je hoofdverblijf is per 1 januari 2023 afgeschaft. Maar let op: voor gemeubileerde tweede woningen bestaat de taxe d'habitation nog (impots.gouv.fr), en gemeenten in een zone tendue, waar woningen schaars zijn, mogen hem verhogen (service-public.gouv.fr). Wie eerst een vakantiehuis aanhoudt en later pas definitief verhuist, betaalt in de tussentijd dus wél. Eigenaren betalen daarnaast de taxe foncière, de eigenaarsbelasting die bij het huis hoort.

• Over het jaar van vertrek doe je in Nederland aangifte met het M-formulier
• Na je emigratie betaal je in Nederland alleen nog box 3 over bezit dat Nederland blijft belasten, zoals een woning in Nederland; je Nederlandse spaarrekening valt er dan niet meer onder. Zie de Box 3-gids
• AOW en pensioen kennen eigen verdragsregels: zie de pensioengids
• Onderneem je door als zzp'er, dan verhuist je fiscale huis mee: zie de zzp-gids
• Bewaar je Nederlandse jaaropgaven van het emigratiejaar; beide landen willen dat jaar netjes verdeeld zien