Het working holiday-visum: Australië en Canada

Een Working Holiday visum (WHV) is een speciaal visum waarmee je in een ander land kunt werken én reizen voor een bepaalde periode. Het is bedoeld voor jonge mensen die een jaar buitenlandse werkervaring willen opdoen.

• Australië (subclass 417): geldig voor 12 maanden. Een 2e jaar kan na 3 maanden ‘specified work’ (o.a. landbouw/regionaal werk) in het 1e jaar; een 3e jaar na 6 maanden specified work tijdens het 2e jaar. Leeftijdseis: 18 tot 30 jaar (aanvragen kan tot en met 30 jaar).
• Canada (IEC Working Holiday): voor Nederlanders geldig voor 12 maanden, leeftijdseis 18 tot 30 jaar, één deelname. (De ‘18 tot 35 jaar’ en ‘24 maanden’ die je online vaak leest gelden voor andere nationaliteiten, de voorwaarden verschillen per bilaterale afspraak.) Via het International Experience Canada (IEC)-programma met lotingssysteem.
• Werken: je mag bij elke werkgever werken. In Australië maximaal 6 maanden per werkgever (tenzij regionaal werk).

Australië:

1. Maak een ImmiAccount aan op immi.homeaffairs.gov.au.
2. Dien een aanvraag in voor subclass 417 (Working Holiday). Kosten: een aanvraagtarief noemen wij niet. In ons register staat het niet, en de visumpagina's van Home Affairs laden hun inhoud met scripts die wij niet kunnen lezen; dat staat als weigering in ons register. Kijk de prijs na op immi.homeaffairs.gov.au.
3. Geen interview of sponsoring nodig; de aanvraag gaat online. Verwerking: de dienst publiceert zelf een actuele doorlooptijd, en die is preciezer dan wat wij zouden schatten.
4. Wat je aan middelen moet aantonen staat op de visumpagina van Home Affairs. Die pagina konden wij niet lezen, dus een bedrag noemen wij niet.

Canada (IEC):

1. Maak een profiel aan via canada.ca (International Experience Canada).
2. Doe mee aan de loting (pool of candidates).
3. Bij selectie: Invitation to Apply (ITA) ontvangen → werkvergunning aanvragen. Kosten: op de tarievenlijst van de immigratiedienst staat International Experience Canada voor 184,75 Canadese dollar, de open work permit holder fee voor 100 Canadese dollar, en biometrie voor 85 Canadese dollar per persoon. Een totaal tellen wij er niet bij op; kijk de tarieven na op canada.ca voordat je betaalt.
4. Verwerking na ITA: kijk voor de doorlooptijd op de pagina van de dienst zelf. Dien je profiel in zodra het nieuwe seizoen opengaat; de dienst maakt die datum zelf bekend.

Wat kun je verwachten aan inkomen en kosten? Hier stond een tabel met acht bedragen: het minimumloon per uur, een gemiddeld inkomen en de kosten van levensonderhoud, voor allebei de landen. Zes ervan droegen geen bron, en de zevende sprak ons eigen register tegen: daar stond woordelijk dat wij het Australische nationale minimumloon bij Fair Work in acht pogingen niet hadden kunnen nalezen.

De tabel is daarom weg. Het Australische nationale minimumloon hebben wij later bij de Fair Work Commission gevonden: 26,44 dollar per uur vanaf 1 juli 2026. In Canada verschilt het minimumloon per provincie, dus dat kijk je na bij de provincie zelf. Wat je overhoudt hangt zo sterk af van sector, uren en woonplaats dat een gemiddelde je weinig zegt; wat je uitgeeft hangt af van de stad. Wat ons register voor Canada wel draagt is het bedrag dat je bij de aanvraag moet kunnen aantonen: minimaal 2.500 Canadese dollar.

Werk vind je onder meer in de horeca, de landbouw (seizoenswerk), de kinderopvang, de bouw en het toerisme. Wat het betaalt hangt af van de functie en het bedrijf; wij noemen geen bedrag.

Als je op een WHV werkt, ben je belastingplichtig in het werkland.

Australië:

• Working Holiday Makers betalen in 2025-26 15% over de eerste AUD 45.000 inkomsten (Working Holiday Maker Tax Rate); daarboven gelden hogere schijven.
• Je krijgt geen belastingvrije voet (Tax-Free Threshold) als working holiday maker.
• Superannuation (werkgeverspensioen, 12% sinds 1 juli 2025): terug te vragen via DASP (Departing Australia Superannuation Payment) als je vertrokken bent en je visum is afgelopen; voor WHV-houders wordt 65% ingehouden over het belaste deel.

Canada:

• Federale en provinciale belasting op inkomen. Wat je effectief betaalt hangt af van provincie en inkomen; een percentage noemen wij niet.
• Of je recht hebt op de volledige Basic Personal Amount (belastingvrije som) hangt af van je fiscale status (resident/non-resident), laat dit bij je eerste aangifte checken.
• Jaarlijks belastingaangifte indienen (op basis van het T4-jaaroverzicht van je werkgever) voor eventuele teruggave.

In Nederland: je hebt geen M-biljet nodig als je puur als WHV-er werkt en geen NL-inkomsten hebt. Schrijf je wel tijdig uit.

1. Visum aanvragen (Australië: zo vroeg mogelijk, Canada: wacht op IEC-loting).
2. Uitschrijven bij Nederlandse gemeente (exporteer DigiD-toegang via sms-verificatie op NL-nummer).
3. Zorg-/reisverzekering met medische dekking afsluiten. Voor Canada is een verzekering voor de hele verblijfsduur een voorwaarde. In Australië geldt de wederkerige zorgregeling met Nederland, maar die dekt alleen direct noodzakelijke behandeling in het publieke stelsel; de Australische overheid raadt zelf een aanvullende verzekering aan.
4. Nederlandse bankrekening actief houden voor DUO-afbetalingen, belastingteruggaven.
5. Budget: neem genoeg mee voor de eerste maand, dus huur, borg en eten voordat er loon binnenkomt. Een bedrag noemen wij niet: dat hangt af van de stad, het seizoen en of je meteen werk hebt.
6. TFN (Tax File Number, Australië) of SIN (Social Insurance Number, Canada) aanvragen zodra je aankomt. Zonder TFN houdt je Australische werkgever meer belasting in; in Canada mag je met een tijdelijke werkvergunning werken zodra je de SIN hebt aangevraagd.