Zorg in Ierland: wat het publieke stelsel kost, en wanneer je niets betaalt

Iets dat op de Nederlandse basisverzekering lijkt, is er in Ierland niet. Er is een publiek stelsel dat de HSE uitvoert, en een particuliere verzekering is vrijwillig. Voor een paar publieke diensten geldt een vaste bijdrage; de huisarts stelt zijn eigen tarief vast, volgens Citizens Information ongeveer 45 tot 65 euro per bezoek.

Een particuliere verzekering kostte volgens de Health Insurance Authority eind 2025 gemiddeld 1.902 euro per volwassene. Sluit je er voor het eerst een af na je 34ste, dan betaal je 2 procent opslag voor elk jaar dat je vanaf je 35ste onverzekerd was, tot ten hoogste 70 procent en ten hoogste tien jaar lang. Die opslag vervalt als je de verzekering binnen negen maanden na je komst naar Ierland afsluit.

Spoedeisende hulp: 100 euro, sinds 1 januari 2009, als je zonder verwijzing van de huisarts komt. Met een verwijzing betaal je niets, en word je na het bezoek opgenomen, dan ook niet. Een injury unit, voor kleinere verwondingen, kost 75 euro.

Opname en dagbehandeling: niets. Het tarief van 80 euro per dag, tot 800 euro in een rollende periode van twaalf maanden, is voor publieke patiënten op 17 april 2023 afgeschaft. Kies je in een publiek ziekenhuis voor behandeling als particuliere patiënt, dan betaal je wel.

Medicijnen: maximaal 80 euro per maand. Het Drugs Payment Scheme zet de eigen kosten voor goedgekeurde medicijnen en hulpmiddelen op dat bedrag voor jou en je gezin. Je vraagt er een kaart voor aan, en je moet in Ierland wonen met het plan er ten minste een jaar te blijven. Met een medical card val je er niet onder.

De bijdrage voor de spoedeisende hulp betalen onder meer niet:

• houders van een medical card
• kinderen tot zes weken
• vrouwen die kraamzorg krijgen
• mensen in behandeling voor een aangewezen besmettelijke ziekte
• wie recht heeft op zorg op grond van de Europese verordeningen

De HSE kan de bijdrage kwijtschelden bij buitensporige hardheid.

Heb je een wettelijk pensioen of een wettelijke uitkering uit Nederland, zoals de AOW, en werk je niet in Ierland, dan loopt je zorg via het CAK en de Europese route; de Ierse inkomenstoets geldt dan niet voor je. Het CAK stuurt je een S1-formulier, dat je bij de HSE laat inschrijven, en houdt een verdragsbijdrage in op je pensioen; de woonlandfactor voor Ierland is 0,9789 in 2026. Aanmelden kan tot vijf maanden voor je vertrek. Wie vanaf 1 november 2026 emigreert met alleen een vroegpensioen of een overbruggingsuitkering, krijgt geen zorgverzekering via het CAK meer.

De medical card geeft gratis toegang tot de huisarts en de publieke ziekenhuiszorg. Voor medicijnen betaal je dan 1,50 euro per middel, ten hoogste 15 euro per maand, en vanaf je zeventigste 1 euro per middel, ten hoogste 10 euro. Je moet in Ierland wonen met het plan er ten minste een jaar te blijven. Of je er recht op hebt hangt af van je weekinkomen na aftrek van belasting, USC en PRSI.

Voor mensen onder de zesenzestig: 184 euro per week als je alleenstaand bent en alleen woont, 164 euro als je alleenstaand bent en bij familie inwoont, en 266,50 euro voor een paar of een alleenstaande ouder met kinderen. Per kind onder de zestien komt er 38 euro bij voor de eerste twee en 41 euro voor de derde en verdere; voor kinderen boven de zestien zonder eigen inkomen is dat 39 respectievelijk 42,50 euro. Voor zesenzestig tot zeventig liggen de grenzen hoger: 201,50 euro als je alleen woont, 173,50 euro als je bij familie inwoont en 298 euro voor een paar. Vanaf je zeventigste gaat het om je bruto inkomen: 550 euro per week voor een alleenstaande en 1.050 euro voor een paar.

De GP visit card geeft alleen gratis huisartsbezoek. Kinderen onder de acht en mensen vanaf zeventig krijgen haar zonder inkomenstoets. Onder de zeventig liggen de grenzen op 418 euro per week als je alleen woont, 373 euro als je bij familie inwoont en 607 euro voor een paar.

De bedragen voor de medical card staan bij Citizens Information, en de HSE, die de kaarten uitgeeft en de aanvragen beoordeelt, noemt dezelfde bedragen op haar eigen pagina en in haar beoordelingsrichtlijnen die sinds 1 april 2026 gelden.

Wachttijden noemen wij niet. Het National Treatment Purchase Fund publiceert ze elke maand, per specialisme en per ziekenhuis, en een landelijk getal daaruit afleiden zou een berekening van onszelf zijn en geen cijfer van een instantie.