Zorg in de Verenigde Staten: verhuizen is zelf een toegangsbewijs

Er is een jaarlijkse inschrijfperiode voor de zorgmarkt, en buiten die periode kom je er in beginsel niet in. Voor wie net emigreert geldt een uitzondering die zelden ergens staat: verhuizen naar de Verenigde Staten vanuit het buitenland is zelf een geldige reden voor een bijzondere inschrijfperiode.

Er hoort normaal een voorwaarde bij. Je moet in de zestig dagen voor je verhuizing al een verzekering hebben gehad, anders telt de verhuizing niet. Die voorwaarde geldt uitdrukkelijk niet voor wie in die periode in een ander land woonde. Kom je in maart aan, dan hoef je dus niet tot november te wachten.

Wat er wel moet: je woont in het land, je bent staatsburger of rechtmatig aanwezig, en je zit niet vast. Rechtmatig aanwezig is ruimer dan de meeste mensen denken. Het omvat naast de green card ook werkvisa en studievisa. Een green card is dus geen voorwaarde om verzekerd te raken.

Dit is het punt waar oudere Nederlandse overzichten de plank misslaan, en het scheelt geld. Er was tussen 2021 en 2025 een tijdelijke uitbreiding die de bovengrens voor subsidie wegnam. Die uitbreiding is op 31 december 2025 afgelopen.

Vanaf 2026 geldt weer de gewone regel: subsidie bij een huishoudinkomen van minstens 100 en hoogstens 400 procent van de federale armoedegrens. Zit je daarboven, dan betaal je de volle premie. De overheid schrijft er zelf bij dat wie in 2026 wel subsidie krijgt, waarschijnlijk meer betaalt dan in 2025.

De armoedegrens voor 2026, voor de aaneengesloten staten: 15.960 dollar voor een eenpersoonshuishouden, 21.640 dollar voor twee personen, 27.320 dollar voor drie en 33.000 dollar voor vier, met 5.680 dollar per extra persoon. Vier keer het bedrag voor jouw huishouden is de grens waarboven de subsidie stopt.

Er is een uitzondering die nieuwkomers redt. Rechtmatig aanwezige migranten die door hun status geen Medicaid kunnen krijgen, komen wel voor subsidie in aanmerking, ook onder 100 procent van de armoedegrens. Dat is precies de groep die in de vijfjaarswachttijd zit.

Er zit een wettelijk plafond op wat je in een jaar zelf kwijt kunt zijn aan zorg binnen je plan. In 2026 is dat 10.600 dollar voor een persoon en 21.200 dollar voor een gezin. In 2025 was het 9.200 dollar en 18.400 dollar.

Dat plafond is een bruikbare vuistregel, want het is het bedrag waar je begroting tegenaan kan lopen in een slecht jaar. Wat een plan gemiddeld aan premie en eigen risico kost noemen wij niet: de prijzenlijst van de dienst geeft alleen de premie na subsidie voor het plan onderaan de prijslijst, en dat is een ander getal dan wat een Nederlander zonder subsidie betaalt. Wij verzinnen er geen gemiddelde bij.

Medicare begint op de leeftijd van vijfenzestig jaar en bestaat uit delen. Deel A gaat over opname in het ziekenhuis, deel B over artsen en poliklinische zorg, deel D over medicijnen, en deel C is de particuliere variant die die dingen bundelt.

Deel A is gratis als je of je partner lang genoeg Amerikaanse premie hebt betaald, in de regel ongeveer tien jaar. Heb je dat niet, dan koop je het: 311 dollar per maand bij dertig tot negenendertig kwartalen en 565 dollar per maand bij minder dan dertig. Deel B kost in 2026 202,90 dollar per maand met een eigen risico van 283 dollar per jaar. Een ziekenhuisopname onder deel A kent een eigen risico van 1.736 dollar.

En dan de regel die het vaakst wordt gemist. Ben je geen staatsburger en heb je geen recht op gratis deel A, dan moet je green-cardhouder zijn en vijf aaneengesloten jaren in het land hebben gewoond voordat je Medicare überhaupt mag kopen. Wie met zesenzestig jaar en een green card aankomt, staat vijf jaar buiten het stelsel en betaalt daarna de volle premie voor deel A plus de premie voor deel B.

Reken er ook niet op dat Medicare meegaat op reis. Het betaalt in beginsel niets aan zorg buiten de Verenigde Staten. De drie uitzonderingen gaan alle drie over een noodgeval waarbij je in of vlak bij het land bent; geen ervan helpt iemand die in Nederland verblijft. Medicijnen die je buiten het land koopt worden ook niet vergoed.

Medicaid is de regeling voor lage inkomens en wordt per staat uitgevoerd, dus de voorwaarden verschillen. Voor veel rechtmatig aanwezige migranten geldt een wachttijd van vijf jaar, en die klok begint op het moment dat je je status krijgt, niet bij je eerste aankomst.

Over de inkomensgrens zeggen wij bewust weinig. De landelijke site schrijft 133 procent van de armoedegrens; vrijwel elke andere bron schrijft 138 procent, en de vrijstelling die dat verschil zou verklaren staat op geen enkele overheidspagina die wij konden openen. Wij houden 133 procent aan, met die kanttekening erbij.

Er verandert bovendien iets op 1 oktober 2026: een beleidsbrief beperkt de federale financiering tot staatsburgers, green-cardhouders en een paar kleinere groepen. Voor green-cardhouders blijft de wachttijd van vijf jaar staan. Spoedeisende zorg blijft voor iedereen gefinancierd.

Een ziekenhuis met een spoedafdeling dat Medicare accepteert, moet je onderzoeken en stabiliseren, ongeacht of je verzekerd bent en of je kunt betalen. Het onderzoek mag niet worden uitgesteld om eerst naar je verzekering te vragen. Dat is een wettelijke plicht en geen coulance.

Wat die wet niet zegt, is dat het gratis is. Drie pagina's van de dienst gaan alle drie over toegang tot de zorg en geen ervan zegt iets over de rekening achteraf. Je wordt dus behandeld. Ga er niet van uit dat je daarna niets hoeft te betalen.