Wonen in Marokko als Nederlander: verblijf, belasting en kosten

Met een geldig Nederlands paspoort is voor een verblijf van 90 dagen of korter geen visum nodig. Dit korte verblijf is geen verblijfskaart en geeft niet automatisch recht om in Marokko te werken of je er duurzaam te vestigen. NederlandWereldwijd vermeldt dat voor een verblijf langer dan 90 dagen een visum nodig is en verwijst daarvoor naar de Marokkaanse ambassade.

De Marokkaanse vreemdelingenwet onderscheidt de carte d'immatriculation en de carte de résidence. De carte d'immatriculation kan volgens de wet één tot tien jaar geldig zijn en is hernieuwbaar. Dat is geen toezegging dat een eerste kaart, iedere verlenging of iedere aanvrager automatisch een bepaalde looptijd krijgt. Wie langer blijft dan zijn visum toestaat, riskeert volgens artikel 42 een boete van 2.000 tot 20.000 dirham en een gevangenisstraf van een tot zes maanden.

De wettelijke categorieën omvatten onder meer bezoeker, student en toegestane beroepsactiviteit. Een bezoeker moet over eigen middelen beschikken en mag geen vergunningplichtige beroepsactiviteit verrichten. De precieze lokale documenten, vertalingen, legalisaties, leges en behandelduur staan niet in deze landelijke wet; controleer die vóór aanvraag bij de bevoegde Marokkaanse autoriteit of ambassade. Deze gids publiceert daarom geen algemene checklist, lokaal inkomensminimum of vaste wachttijd.

Een verblijfskaart geeft niet vanzelf algemeen werkrecht. Voor loondienst schrijft het Marokkaanse arbeidswetboek voor dat de werkgever toestemming van de arbeidsautoriteit verkrijgt via het vereiste visum op de arbeidsovereenkomst en het officiële contractmodel gebruikt. Dat arbeidscontractvisum is niet hetzelfde als een toeristisch of langverblijfsvisum. Voor onderneming, investering of zelfstandige activiteit is geen algemene officiële ‘investeerdersroute’ gevonden die bedrijfsoprichting automatisch omzet in verblijfsrecht; controleer zowel beroepsmachtiging als verblijfsgrond afzonderlijk.

Artikel 16 van wet 02-03 zegt dat een buitenlander die ten minste vier jaar onafgebroken en volgens de geldende regels in Marokko heeft verbleven een carte de résidence kan verkrijgen. Die termijn is dus een toegangsdrempel en geen toezegging. De bevoegde overheid beslist over toekenning of weigering en weegt met name bestaansmiddelen, de omstandigheden van de beroepsactiviteit en eventuele feiten die de intentie tot duurzame vestiging ondersteunen. Ook kan de kaart wegens een bedreiging voor de openbare orde worden geweigerd. Artikel 17 geeft de carte de résidence onder meer aan de buitenlandse echtgenoot van iemand met de Marokkaanse nationaliteit, als binnenkomst en verblijf rechtmatig zijn; een kaart vervalt volgens artikel 18 wanneer de houder Marokko langer dan twee jaar heeft verlaten.

Wet 02-03 regelt vreemdelingenverblijf, niet de toekenning van de Marokkaanse nationaliteit. Daarom leidt deze gids uit de vierjaarstermijn geen naturalisatietermijn, recht op nationaliteit of paspoort af. Controleer een eventuele nationaliteitsaanvraag uitsluitend via de actuele Marokkaanse nationaliteitsprocedure. Let daarnaast op het afzonderlijke Nederlandse gevolg: de IND vermeldt als hoofdregel dat een meerderjarige die vrijwillig een andere nationaliteit aanneemt automatisch de Nederlandse nationaliteit verliest, met drie wettelijke uitzonderingssituaties. Heb je al twee nationaliteiten, dan verlies je de Nederlandse volgens de IND automatisch na 13 jaar aaneengesloten wonen buiten het Koninkrijk en de EU, tenzij je in die tijd een nieuw Nederlands paspoort, een identiteitskaart of een verklaring van Nederlanderschap krijgt. Laat vóór iedere aanvraag vaststellen welke regel persoonlijk geldt.

Marokko heeft een progressieve inkomstenbelasting: tot 40.000 dirham per jaar betaal je niets, en het toptarief is 37 procent boven 180.000 dirham. Voor wie zich met een buitenlands pensioen in Marokko vestigt, noemt de fiscale gids voor Marokkanen in het buitenland een eigen regeling: een vaste aftrek van 70 procent tot 168.000 dirham en 40 procent daarboven, plus 80 procent korting op de belasting over het pensioen dat je definitief in niet-converteerbare dirham naar Marokko overmaakt.

Nederland en Marokko hebben een belastingverdrag, ondertekend op 12 augustus 1977 en in werking sinds 10 juni 1987. Meer staat in de kostengids.

De regels voor het in- en uitvoeren van geld en voor het later terughalen van vermogen staan in de algemene instructie van het Office des Changes, de Marokkaanse deviezendienst.

• Een huurbedrag noemen wij niet. Een gemiddelde huur per stad publiceert geen Marokkaanse instantie die wij konden lezen.
• Wat huishoudens uitgeven staat in de kostengids, met het verschil tussen stad en platteland.
• De zorg loopt voor wie een Nederlands pensioen of een Nederlandse uitkering heeft via het CAK; zie de zorggids.
• Een maandtotaal noemen wij niet. Zo'n bedrag zouden wij zelf moeten optellen uit posten die per persoon, per wijk en per huishouden verschillen, en dan leest het als een cijfer van een instantie terwijl het dat niet is. Waarom wij die keuze maken, staat in ons correctielogboek.

In 2025 emigreerden 317 in Nederland geboren mensen naar Marokko, tegen 400 een jaar eerder, volgens het CBS. Hoeveel Nederlanders er in totaal wonen en in welke steden, hebben wij bij geen instantie gevonden.