GIDS · ZORG EN VERZEKERING
Zorg in Nieuw-Zeeland: het ongevallenfonds dekt iedereen, de rest hangt aan je visum
Nieuw-Zeeland heeft twee stelsels die mensen door elkaar halen. Het ACC dekt letsel door een ongeval, voor iedereen die zich in het land bevindt, ook toeristen, en zonder dat schuld ertoe doet. De publiek gefinancierde zorg is iets heel anders: die is er voor de meeste houders van een resident visa, en wie hier met een tijdelijk visum is valt er in de regel buiten. Voor een emigrant is dat het onderscheid dat telt.
Dit gaat over Nieuw-Zeeland.
Wie recht heeft op publieke zorg
De hoofdregel is kort: publiek gefinancierde zorg is er voor de meeste houders van een resident visa die in Nieuw-Zeeland wonen. Wie met een tijdelijk visum komt om te bezoeken, te studeren of te werken heeft er in het algemeen geen recht op.
Bij sommige tijdelijke visa is een ziektekostenverzekering zelfs een voorwaarde, waaronder het Fee-paying Student Visa.
Er bestaat een regel die houders van een werkvisum met een geldigheid van twee jaar of meer wel toegang geeft. Die staat in de eligibility direction, en die tekst hebben wij niet bij de bron kunnen lezen: de site van de zorgautoriteit en de staatscourant lieten ons geen van beide binnen. Wij noemen die regel daarom wel, maar zonder hem als vaststaand te presenteren.
Nederland en Nieuw-Zeeland hebben voor zover wij konden nagaan geen wederkerige zorgregeling. Nieuw-Zeeland staat niet op de Nederlandse lijst van verdragslanden; daar staan onder meer België en Bosnië-Herzegovina wel op. Bevestiging van Nieuw-Zeelandse kant kregen wij niet.
Het ACC dekt elk ongeval
Het Accident Compensation Corporation is een schuldloos stelsel: iedereen die in Nieuw-Zeeland bij een ongeval letsel oploopt is gedekt, en het doet er niet toe wie schuld had. Voor inwoners geldt dat voor letsel door een ongeval, ongeacht de omstandigheden. Ook bezoekers met een tijdelijk visum zijn gedekt, volgens het ACC meestal voor het grootste deel van de kosten van behandeling en revalidatie.
Wat het ACC niet dekt is even belangrijk: ziekte, verstoorde reisplannen, en letsel op de heen- of terugreis. Een reisverzekering blijft dus nodig, ook al is het ACC er.
De keerzijde van dat schuldloze stelsel is dat je in Nieuw-Zeeland voor persoonlijk letsel in de regel niemand kunt aanklagen. Dat is de afspraak: dekking voor iedereen, geen rechtszaken.
Wat een bezoek en een recept kosten
Bij een huisarts betaal je zelf een bijdrage. Inschrijven bij een praktijk is gratis en maakt een bezoek goedkoper; zonder inschrijving betaal je meer. Wat een bezoek precies kost verschilt per praktijk, en daarom staat er hier geen bedrag: praktijken stellen hun tarief zelf vast en de overheid publiceert er geen.
Voor recepten geldt wel een vast bedrag: 5 NZD per receptregel. Na twintig receptregels per gezinseenheid in een apotheekjaar, dat van 1 februari tot en met 31 januari loopt, heb je recht op een pharmaceutical subsidy card en betaal je daarna niet meer.
Met een Community Services Card zijn gesubsidieerde recepten gratis en is een bezoek aan een zorgverlener goedkoper. Die kaart is er alleen voor staatsburgers, permanent residents en vluchtelingen die normaal in Nieuw-Zeeland wonen, dus als nieuwkomer kom je er in de regel niet meteen voor in aanmerking.
Een ding staat vast, ongeacht je papieren: niemand mag spoedeisende zorg worden geweigerd omdat hij niet kan betalen.
Tandarts
Tandartsen vallen niet onder de publiek gefinancierde zorg. Vanaf 19 jaar betaal je zelf.
Er is een vangnet voor wie het niet kan betalen: de overheid draagt bij aan noodzakelijke tandheelkundige behandeling tot ten hoogste 1.000 NZD per periode van 52 weken, en dat bedrag hoef je niet terug te betalen.
Deze gids komt van de redactie van IkVertrekUit.nl en heeft nog geen eigen controledatum: de uitleg als geheel is nog niet integraal nagelezen. De losse cijfers erin zijn wel bij hun instantie nagekeken; ze staan met de dag erbij in het bronnenregister.
